Mercedes-Benz zaczyna wdrażać Drive Assist Pro, system częściowo wspomaganej jazdy, który ma radzić sobie także w złożonym ruchu drogowym. Pierwsze auta z nową funkcją trafią do klientów w Stanach Zjednoczonych i w Niemczech. Dziennikarze Ars Technica, którzy rok temu oglądali system z fotela pasażera, mogli go teraz przetestować za kierownicą.

Czym jest Drive Assist Pro

Mercedes opisuje swoje rozwiązanie jako kolaboracyjną, częściowo wspomaganą jazdę. Kierowca i auto dzielą się zadaniami, ale to człowiek nadal odpowiada za sytuację na drodze. Pierwszy pokaz systemu odbył się przy okazji jazdy nowym modelem CLA, a teraz producent szykuje jego udostępnienie klientom.

Funkcja będzie dostępna w samochodach z nowym systemem operacyjnym MB.OS. Według autorów testu zebrane wrażenia były pozytywne, a system dobrze wypadał w skomplikowanym ruchu. Źródło nie podaje jednak szczegółów dotyczących cen, listy modeli ani terminów dla poszczególnych rynków.

Od poduszek powietrznych do asystentów

Mercedes od lat buduje wizerunek marki stawiającej na bezpieczeństwo. Był jednym z pierwszych producentów, którzy wprowadzili poduszki powietrzne. Około dekadę później zaczął dodawać systemy aktywne: ABS, kontrolę stabilności i adaptacyjny tempomat. Kiedy elektronika dostała kontrolę nad hamulcami i przepustnicą, powstał pierwszy poziom wspomagania jazdy.

Poziomy te porządkuje się w skali, której używają inżynierowie:

  • Poziom 1 – auto steruje hamowaniem i przyspieszaniem.
  • Poziom 2 – dodatkowo samo kieruje. Upowszechnił go Tesla Autopilot, choć pierwsze systemy utrzymania pasa ruchu pojawiły się prawie dekadę wcześniej. Toyota wprowadziła takie rozwiązanie w 2004 roku.
  • Poziom 3 – auto w określonych warunkach, na przykład w gęstym ruchu, całkowicie przejmuje prowadzenie.

Między drugim a trzecim poziomem działają dziś systemy oznaczane nieformalnie jako L2+. Łączą one bardziej zaawansowany nadzór nad kierowcą z wyższym stopniem wsparcia, zwykle na wyznaczonych odcinkach autostrad. Tu mieści się Drive Assist Pro.

Co to oznacza w praktyce

Na poziomie 2 i w systemach typu L2+ kierowca pozostaje odpowiedzialny za obserwowanie drogi. Auto ma tylko ograniczać zmęczenie podczas długich tras, bo przejmuje monotonne zadania: utrzymanie prędkości, odstępu od poprzedzającego pojazdu i pozycji między liniami. To nie jest jazda autonomiczna i nie zwalnia z uwagi za kierownicą.

Czy to dotyczy Polski

Na razie źródło mówi tylko o starcie w USA i Niemczech. Nie ma w nim informacji o sprzedaży w Polsce ani w innych krajach UE. Można przypuszczać, że w Europie zakres działania takich systemów zależy od lokalnych przepisów i homologacji, więc ewentualna oferta w Polsce może wyglądać inaczej niż w Stanach. Warto sprawdzać komunikaty polskiego przedstawicielstwa marki.

Niezależnie od rynku zasada jest ta sama: nawet najlepszy asystent poziomu 2 wymaga od kierowcy czujności. Jeśli Drive Assist Pro rzeczywiście sprawdza się w trudniejszym ruchu, może zwiększyć komfort na długich trasach, ale nie zdejmie z kierowcy odpowiedzialności.

Źródło: Ars Technica – „Mercedes’ clever new driving assist handles complex traffic like a champ”

Amerykański startup Bolt Graphics włączył pierwszy krzem w projekcie procesora graficznego Zeus. Według firmy układ testowy zadziałał bez problemów. Karta, którą dałoby się kupić, jest jednak jeszcze daleko, bo masowa produkcja nie ma ruszyć wcześniej niż w 2028 roku.

Co właściwie uruchomiono

Układ testowy wykonał TSMC w technologii 12 nm. Ma powierzchnię 6 mm² i pobiera 1,4 W. Wcześniej Bolt uruchamiał swój projekt na FPGA, czyli przeprogramowywalnym układzie używanym do prototypowania, który zużywał 35 W. Najważniejszy element chipa to dedykowany sprzęt do symulacji elektromagnetycznych, stosowanych przy projektowaniu m.in. czujników radarowych i soczewek do aparatów.

Założyciel i szef firmy, Darwesh Singh, powiedział serwisowi HPCwire, że to „bardzo złożony algorytm fizyczny przyspieszany sprzętowo, czego nikt wcześniej nie zrobił”. Bolt nie podał jednak żadnych wyników wydajności. Firma twierdzi tylko, że układ przebił jej wewnętrzne szacunki.

Warto pamiętać, że to nie jest docelowy produkt. Właściwy procesor Zeus ma powstać w procesie TSMC N5P z około 2020 roku. Bolt wybrał go, żeby nie rywalizować z innymi producentami o ograniczone moce produkcyjne. Firma otworzyła też biuro w Tajpej, bliżej partnerów produkcyjnych. Dwa dni po jej komunikacie agencja Reuters napisała, powołując się na trzy osoby znające sprawę, że Bolt próbuje zebrać około 100 mln dolarów przy wycenie rzędu 700 mln dolarów.

Czym ma być Zeus

Zeus opiera się na rdzeniach RISC-V, czyli otwartej architekturze zestawu instrukcji, i na autorskim sprzęcie do path tracingu. Karty PCIe mają łączyć lutowaną pamięć LPDDR5X z gniazdami DDR5 SO-DIMM znanymi z laptopów. Dzięki temu pamięć można rozbudować do 384 GB.

Przy premierze projektu w marcu 2025 roku firma obiecywała:

  • 10-krotnie wyższą wydajność renderowania niż w obecnych GPU,
  • 300-krotnie szybsze symulacje elektromagnetyczne,
  • nawet 10-krotnie większą przepustowość path tracingu (liczbę promieni światła przetwarzanych na sekundę) niż w Nvidii RTX 5090.

Żadna z tych liczb nie została niezależnie sprawdzona. W kwietniu Bolt podawał, że do programu wczesnego dostępu zapisało się ponad 14 tys. firm, programistów i osób prywatnych, a wartość jego „pipeline’u” przekracza 500 mln dolarów. Nie ujawnił jednak żadnego klienta. Zapowiadał też obniżkę kosztów obliczeń nawet 17-krotnie względem obecnego sprzętu.

Co to oznacza dla czytelnika w Polsce

Na razie niewiele. Zeus trafi najpierw do studiów graficznych, inżynierów i naukowców, a na rynek graczy i do zastosowań AI firma zamierza wejść dopiero później. Nie ma informacji o cenach ani o tym, czy i kiedy karty będą sprzedawane w Polsce lub w UE. Przy terminie 2028 roku plany mogą się jeszcze zmienić.

Ewentualne wejście na rynek kart dla graczy byłoby dla startupu trudnym zadaniem. Reuters zwraca uwagę, że taki układ wymaga rozległego wsparcia programowego, żeby poradzić sobie z tysiącami gier już dostępnych na rynku. Nvidia i AMD budowały to zaplecze latami. Całość warto więc traktować jako ciekawy, ale wczesny projekt, którego deklaracje dopiero trzeba będzie potwierdzić w niezależnych testach.

Źródło: Engadget – „Bolt Graphics powers on its first Zeus GPU”

Ford opisał w zgłoszeniu patentowym system, w którym zaparkowany samochód sam zmienia miejsce, gdy wyczuje zagrożenie. Auto mogłoby też ustawić się tak, by utrudnić kradzież kół albo rzeczy z bagażnika. Na razie to jednak wyłącznie pomysł na papierze.

Kiedy auto uznaje, że pora się przenieść

Dokumentację złożono w amerykańskim urzędzie patentowym USPTO. Według opisu pojazd miałby rozpoznawać podejrzaną aktywność w okolicy i przestawiać się w spokojniejsze miejsce. Jako przykłady podano osobę, która wciąż zagląda przez szyby do środka, oraz inny samochód, który krąży wokół w kółko. Powodem do zmiany miejsca może być także sytuacja, w której auto zostaje samo na parkingu, który wcześniej był zapełniony.

Przewidziano też prostszy wariant. System tylko podpowiadałby kierowcy, gdzie i w jakim ustawieniu zaparkować, a sam manewr wykonywałby on ręcznie. Chodzi o to, by zmniejszyć ryzyko kradzieży bez pełnej autonomii.

Ochrona kół i podzespołów

Większość opisanych metod ma chronić przed kradzieżą kół, która w przypadku nowych samochodów jest realnym zagrożeniem. Pojazd mógłby w tym celu:

  • stanąć między dwiema nieruchomymi przeszkodami, na przykład blisko siebie stojącymi równoległymi ścianami albo dwoma innymi pojazdami,
  • zaparkować na pochyłości,
  • wybrać miękkie lub nierówne podłoże, na którym użycie podnośnika jest niewygodne, a przez to kradzież koła trudniejsza.

Samochód z zawieszeniem pneumatycznym mógłby dodatkowo obniżyć się do najniższego poziomu. Utrudniłoby to dostęp do elementów pod podłogą, na przykład do katalizatora w aucie spalinowym.

Zabezpieczenie bagażnika i świateł

System miałby także chronić zawartość pojazdu. Po wyjściu kierowcy auto mogłoby podjechać tyłem do ściany tak, by nie dało się otworzyć klapy bagażnika lub drzwi tylnych. Z opisu wynika, że w podobny sposób można by zablokować dostęp do drogich reflektorów albo lamp tylnych. Zabezpieczenie obu par naraz wymagałoby jednak odpowiednio rozmieszczonych ścian. Kierowca mógłby przed odejściem wybrać, co jest dla niego ważniejsze: ochrona ładunku czy kół.

Co to oznacza dla kierowców w Polsce

Na razie nic się nie zmienia. To zgłoszenie patentowe, a nie zapowiedź produktu, i nawet jeśli Ford dostanie patent, nie oznacza to, że rozwiązanie trafi do seryjnych samochodów. Nie ma informacji o modelach, terminach ani rynkach, więc trudno powiedzieć, czy kiedykolwiek pojawi się w Europie.

Problem, który pomysł ma rozwiązywać, nie jest obcy także u nas: kradzież kół, lamp czy części spod podwozia nie dotyczy tylko jednego kraju. Samodzielne przestawianie pustego auta po parkingu wymagałoby jednak nie tylko dopracowanej technologii, lecz także zgody przepisów dotyczących pojazdów zautomatyzowanych, a tego dziś nie sposób przewidzieć. Dopóki takie systemy nie wyjadą z biur patentowych, najrozsądniej pozostaje parkować w miejscach widocznych i dobrze oświetlonych oraz nie zostawiać w aucie cennych rzeczy na wierzchu.

Źródło: Car and Driver – „Ford Patents Idea That Lets Parked Cars Autonomously Flee Danger”

Po 40. roku życia profilaktyka zdrowotna zaczyna odgrywać coraz większą rolę. Nawet osoby, które czują się dobrze i pozostają aktywne, powinny zwracać większą uwagę na regularne badania, ciśnienie tętnicze, gospodarkę metaboliczną czy zmiany zachodzące wraz z wiekiem. Pomocne mogą być Prywatne Pakiety Medyczne Getmed, które ułatwiają dostęp do lekarzy, specjalistów i diagnostyki.

Czterdzieste urodziny nie są oczywiście granicą, po której nagle zmienia się stan zdrowia. To jednak dobry moment, aby uporządkować profilaktykę i przestać traktować badania wyłącznie jako reakcję na pojawiające się dolegliwości.

Dlaczego po czterdziestce warto bardziej zainteresować się profilaktyką?

W młodszym wieku wiele osób odwiedza lekarza przede wszystkim z powodu infekcji, urazów albo konkretnych dolegliwości. Jeżeli nic nie boli, przez kilka lat można praktycznie nie korzystać z opieki medycznej.

Z wiekiem takie podejście staje się coraz mniej rozsądne.

Niektóre nieprawidłowości mogą przez długi czas nie powodować charakterystycznych objawów. Dotyczy to między innymi podwyższonego ciśnienia tętniczego, zaburzeń gospodarki lipidowej czy nieprawidłowego poziomu glukozy.

Regularna profilaktyka pozwala kontrolować te obszary, zanim pojawią się wyraźne dolegliwości.

Podstawowe badania warto ustalić z lekarzem

Nie istnieje jeden identyczny pakiet badań dla wszystkich osób po 40. roku życia.

Zakres kontroli powinien uwzględniać między innymi płeć, historię chorób, występowanie określonych schorzeń w rodzinie, masę ciała, aktywność fizyczną, sposób odżywiania, palenie tytoniu oraz inne indywidualne czynniki ryzyka.

Dobrym punktem wyjścia jest konsultacja z lekarzem podstawowej opieki lub internistą.

Na podstawie wywiadu lekarz może wskazać, które badania są potrzebne oraz jak często warto je powtarzać.

Warto kontrolować układ krążenia

Choroby układu sercowo-naczyniowego mogą rozwijać się przez wiele lat.

Dlatego po 40. roku życia warto zwrócić większą uwagę na czynniki wpływające na ryzyko ich wystąpienia.

Znaczenie może mieć między innymi regularny pomiar ciśnienia tętniczego oraz kontrola parametrów laboratoryjnych zaleconych przez lekarza.

Istotny jest również styl życia – aktywność fizyczna, sposób odżywiania, masa ciała, sen oraz unikanie palenia tytoniu.

Gospodarka metaboliczna również wymaga uwagi

Wraz z wiekiem może zmieniać się metabolizm, a utrzymanie prawidłowej masy ciała dla części osób staje się trudniejsze.

Warto więc kontrolować czynniki związane z ryzykiem zaburzeń metabolicznych.

Nieprawidłowe wartości glukozy czy lipidów nie zawsze powodują objawy, które można samodzielnie zauważyć.

Badania laboratoryjne pozwalają uzyskać znacznie więcej informacji niż sama obserwacja samopoczucia.

Profilaktyka nowotworowa powinna być dopasowana do wieku i płci

Po 40. roku życia coraz większego znaczenia nabierają również badania przesiewowe i profilaktyka wybranych chorób nowotworowych.

Zakres oraz częstotliwość badań zależą od wielu czynników.

Inne zalecenia mogą dotyczyć kobiet, inne mężczyzn, a dodatkowe kontrole mogą być wskazane u osób z określonymi obciążeniami rodzinnymi.

Dlatego zamiast samodzielnie tworzyć listę badań, warto ustalić indywidualny plan profilaktyczny podczas konsultacji lekarskiej.

Wzrok może zacząć się zmieniać

Okolice 40. roku życia to również okres, w którym wiele osób zaczyna zauważać problemy z wyraźnym widzeniem z bliska.

Czytanie niewielkich liter może wymagać odsuwania tekstu, a dłuższa praca przy komputerze może powodować większy dyskomfort.

Regularne kontrole okulistyczne pozwalają ocenić wzrok i sprawdzić, czy pojawiające się zmiany wymagają korekcji lub dalszej diagnostyki.

Nie warto ignorować zmian w kondycji

Spadek wydolności fizycznej często tłumaczony jest wiekiem.

Nie zawsze jednak powinno się automatycznie przyjmować takie wyjaśnienie.

Jeżeli pojawia się nietypowa duszność, znaczne osłabienie, kołatanie serca, zawroty głowy albo wyraźny spadek tolerancji wysiłku, warto omówić te objawy z lekarzem.

Szczególnie istotne są dolegliwości nowe, nasilające się lub utrzymujące przez dłuższy czas.

Kręgosłup i stawy coraz częściej przypominają o sobie

Wielogodzinna praca przy biurku, niewielka aktywność fizyczna i przeciążenia mogą prowadzić do dolegliwości ze strony układu ruchu.

Po czterdziestce wiele osób zaczyna odczuwać bóle kręgosłupa, kolan, barków lub innych stawów.

Nie każda taka dolegliwość oznacza poważny problem, jednak nawracającego bólu, ograniczenia ruchomości czy sztywności nie warto ignorować.

Konsultacja może pomóc określić przyczynę oraz dobrać odpowiednie dalsze postępowanie.

Sen i regeneracja również są częścią zdrowia

Profilaktyka nie ogranicza się do badań laboratoryjnych.

Warto zwracać uwagę również na jakość snu, poziom energii i regenerację.

Przewlekłe problemy ze snem, częste wybudzenia, nadmierna senność w ciągu dnia czy utrzymujące się zmęczenie mogą wymagać dokładniejszej oceny.

Zamiast przyjmować, że jest to naturalny skutek wieku lub intensywnego życia, warto porozmawiać o takich objawach z lekarzem.

Prywatne pakiety medyczne mogą ułatwić regularne kontrole

Jednym z problemów profilaktyki po 40. roku życia jest rosnąca liczba obszarów, o których warto pamiętać.

W jednym okresie potrzebna może być konsultacja internistyczna, w innym okulistyczna, dermatologiczna, ortopedyczna czy związana z profilaktyką właściwą dla kobiet lub mężczyzn.

Prywatne pakiety medyczne mogą ułatwić organizację takich konsultacji oraz dostęp do badań. Przed wyborem konkretnego wariantu warto jednak dokładnie sprawdzić jego zakres i dopasować go do własnych potrzeb.

Czterdziestka może być dobrym momentem na stworzenie planu zdrowotnego

Nie trzeba wykonywać wszystkich możliwych badań tylko dlatego, że przekroczyło się określony wiek.

Znacznie rozsądniejsze jest stworzenie indywidualnego planu profilaktyki wspólnie z lekarzem.

Można ustalić, które badania powinny być wykonywane regularnie, jakie czynniki ryzyka warto kontrolować oraz na jakie objawy zwracać szczególną uwagę.

Dzięki temu profilaktyka przestaje być przypadkowym zbiorem badań, a zaczyna tworzyć uporządkowany system dbania o zdrowie.

Regularność jest ważniejsza niż jednorazowy zryw

Wykonanie dużego zestawu badań raz na kilka lat nie zastępuje systematycznej kontroli.

Znacznie większą wartość ma regularność dopasowana do indywidualnych potrzeb i zaleceń lekarza.

Prywatne pakiety medyczne mogą ułatwiać utrzymanie takiego modelu poprzez dostęp do konsultacji i diagnostyki.

Po 40. roku życia warto więc potraktować zdrowie jako obszar wymagający świadomego planowania. Nie dlatego, że czterdziestka oznacza początek problemów zdrowotnych, ale dlatego, że jest dobrym momentem na zbudowanie nawyków, które mogą mieć znaczenie przez kolejne dekady.

Przeczytaj także:

albanese-dev.com banbanbook.com adoptionua.com